του Αθανάσιου Αλεξανδρίδη
Η αυτοκτονία του συνανθρώπου μας με συγκλόνισε.
Αν και εκπαιδευμένος από την Ιατρική και την Ψυχιατρική να βλέπω τον θάνατο στα μάτια, αν και υποψιασμένος από την Ψυχανάλυση και την Φιλοσοφία στο να βλέπω την αυτοκτονία ως την ύψιστη...πράξη της αυτονομίας του ατόμου, αν και η κλινική μου δουλειά με βαριά πάσχοντες ψυχικά και σωματικά κάποιες φορές με «κέρασε» αυτό το πικρό ποτήρι, ομολογώ πως την ζω κάθε φορά με τον ίδιο τρόπο: Βαθειά απόγνωση καθώς ταυτίζομαι με τον αυτόχειρα πριν το διάβημα. Βαρειά ενοχή που δεν ήμουν δίπλα του να το αποτρέψω!
